در زندگی روزهایی هست که دلت تنگ می شود...تنگ می شود...تنگ می شود.روزهایی هست که دلت آشتی می کند با همه ی همه ی آدم ها.روزهایی که نمی دانی روز است واقعا یا توهم.روزهایی که می آید و می رود وشب هایی هست که می آید و می ماند.امید هایی که هستند و آماده تا چنگشان بزنی و بیاویزی بهشان و کمی زنده باشی.اندیشه هایی هست بعضا جدا از تو –آنطور که ادعا می کنی-و بیشتر همراه تو که گاه سیاهند و کمتر سفید.چیزهایی هم هست که هر چه می خواهی رنگشان کنی نمی توانی چون می دانی که از هیچ هیچ هیچ چیز مطمئن نیستی...لااقل در زمان هوشیاری.و مستی هایی هست که هرچقدر کوچک ولی هست و خداست و پریستیدنی.مستی هایی که دنیای تو می شوند و خدای تو و دین تو و تو و تو.در زندگی روزهایی هست و شب هایی که چشم های تو آنجا خیسند و دلت کوچک و امیدت بی رنگ.زمان هایی هست که تو در آن واقع می شوی و مکانی هایی هست که تو جای می گیری و شب و روزی هست که تو را دربر بگیرد.و تو هستی با همه ی این ها که هر قدر هستن آن ها برایت محل شک است بودن خودت یقینی ست.در زندگی چیزهایی هست مثل تو که من به یادشانم و عزیزشان می دارم و دلتنگشان می شوم بی آنکه بخواهم.در زندگی من هستم تو هستی و چیزهای دیگر چه باشند چه نه به حال من فرقی نمی کند.در زندگی در زمان در شب و روز من تو باش و گو زندگی نباش...رضایت می دهم(گرچه تو هم با زندگی می روی چون تو هم در آن واقع شده ای)
تقربا حس خوبی دارم.خدا شاهده نمی دونم چرا.من سوال دارم.سوال.
چرا؟
تو رو خدا یک نفر فقط یک نفر پیدا بشه به من بگه چرا.
من خسته ام.به همه ی چیزاهای خوب و ناخوب قسم خسته ام.
نمی دونی چقدر ناراحت می شم وقتی به این فکر می کنم که زبان فارسی انقدر غنی نبوده که برای نشون دادن تضاد با خوب یک واژه ی مستقل داشته باشه و از کلمه ی ناخوب استفاده می کرده.آخه هر چیز ناخوبی که بد نیست.و ما به آنچه متضاد خوب باشه می گیم بد.این یک کلمه بیگانه ست.ممکنه آن جه که خوب نیست بد هم نباشه.علی السویه باشه.پس این یک اشتباه بود.آه خدای من.اجداد من اشتباه کردند.آه...
می دونی مساله دقیقا در باغ سبزه.که خداوند با اون چشم قشنگش شاهده که به همه نباید نشون داده بشه.چون اصولا چیز مضریه.نه نه.اصلا نباید نشون داده بشه و من آدمی رو می شناسم که از بس به خلق علاقه داره به همه اون در کذایی رو نشون می ده.کار درستی نمی کنه.
من دلم یک کسی می خواد که تو نیستی.خدا رو شکر.نه؟آره بابا خدا رو شکر.
همین.
